Çeviri: Hakan Yarbaoğlu, 22 Aralık 2017
Acele etsen iyi olur.
Başaramayacağız.
Başaracağız. Başarmalıyız.
Biraz mola ver. Haydi.
Sıra bende.
"Yapacağız. Yapmamız lazım."
Bu benim kardeşim, Henry idi.
Kafasına koyduğunu kesinlikle yapar.
Pamuğu tekrar ekmek için yağmur tam zamanında duracaktır.
Fırtınadan önce şu çukuru kazmayı bitiririz.
Kahretsin!
- İsa aşkına! - O da ne?
Bir köle mezarı çıktı.
Nereden biliyorsun ki?
Kafasından vurulmuş.
Kaçaklardan biri olmalı.
Mesele hallolldu böylece.
Nasıl yani?
Babamı asla bir köle mezarına gömmem.
Hiçbir şeyden bu kadar nefret etmezdi.
Yardım et.
Başka seçeneğimiz yok.
Bu kadar yeter kardeşim! Hadi!
- Ha? - Yeter bu kadar!
Seni ordan çıkarayım!
- Hadi!
- Haydi.
Kahretsin!
- Hadi, Jamie. Dayan biraz! - Olmuyor.
Bir merdiven getirip geleyim!
- Ha?
Henry!
- Henry, neredesin? - Buradayım! Buradayım!
Bu benim kardeşim, Henry idi.
Kafasına koyduğunu mutlaka yapar.
Ve küçük kardeşi...
Jamie.
...Onu asla yarı yolda bırakmazdı.
Hadi. Hadi. Hadi. Hadi ama. Neyin var? Ha?
Sandım ki... beni orada öylece bırakacaksın!
Hadi ama. Neden böyle bir şey yapayım ki?
Neden yapayım ki?
Çiftliğimizi düşündüğümde aklıma çamur gelir.
Tepemize kadar çıkan çamuru.
Döşemede çizme şeklindeki toprak parçaları ile yürümeyi.
Rüyalarım bile kahverengiydi.
Tamam. Haydi, kaldıralıım.
- Haydi ama. - Sadece şurdan tut.. Haydi!
- Dur biraz. Sadece şöyle...Dur. - Öyle tut.
- Kaldır, Jamie. Kaldır şunu. - Birazcık daha...
Öyle dur, tamam mı? Şuraya koyalım şimdilik.
Neden boylamasına sarmıyoruz ipleri? Uçlarda dururuz biz de.
Olmaz, tabut çok dar. Tekrar düşerse kırılabliir.
- Deneyebiliriz. - Olmaz!
- Hap! - Henry.
- Henry, sakın yapma.
- Olanlar benim suçum değildi ki.
- O çocuğu uyarmıştım. Her ikisini de. - Bırak gitsinler.
Hap!
Hap, biraz durabilir misin?
Bize bir el atar mısın, Hap?
Şu tabutu yerine yerleştirmemiz lazım.
Hap?
31 yaşında bakire bir kızdım ben,
1939 baharında Henry McAllan ile tanıştığımda.
Büyüdüğüm evde ailemle yaşıyordum.
Dünyam o kadar küçüktü ki,
sınırlı yaşamıma bir kurtarıcı gibi gelmişti.
Gerçekten mi? Bana üniversite mezunu olduğunuzu söyledi.
Mühendislik.
Mississipi Üniversitesinden mühendislik derecesi mi?
Evet.
Duydun mu, Laura? Mississipi Üniversitesinden mühendislik derecesi.
Vay, vay, vay.
Biliyor musunuz, Laura da üniversite mezunu.
West Tennessee Devlet Üniversitesinden öğretmenlik sertifikası aldı. Çok gurur duyduk.
Sevgili kızkardeşim ailemizin en zekisidir.
Notları hep benimkilerden iyi olmuştur. Tersi hiç duyulmamıştır.
Zeki bir kızdır.
Laura, belki de, yemekten sonra bize piyano çalarsın diyorum.
Hmm?
Şarkı söylerken dinlemelisiniz. Bir melek gibi söyler.
Evet, bence de McAllan için sonra bir şeyler çalmalısın.
- Anne. Anne. - "Ave Maria." Benim en sevdiğimdir.
- Siz de seversiniz. Öyle güzeldir ki. - Anne.
Ne?
Eminim ki, Tedd yeni patronu Bay McAllan'ı...
buraya ilahi dinlemesi için davet etmemiştir.
Pekala, o halde Ona soralım.
- Bay McAllan? - Mm-hmm?
Yemekten sonra biraz müzik dinlemek ister misiniz?
İlahileri severim.
İlahileri seviyormuş.
Erkeklerin bana hayran olmasına alışkın değildim
ve daha fazlasını istediğimi biliyordum.
Evde kalmışlara yöneltilen samimi acıma
ve samimiyetsiz kibarlığı en azından öteliyordu.
- Doğru. - Öyleyse...
Benim yaptığım gibi boşluğu kelimelerle doldurma ihtiyacı hissetmiyordu.
Bende olmayan özgüvene sahipti.
- Bu kadar mı? - Aha.
Tamam.
O zamanlar Onu o gerçekten sevdiğimi söyleyemem...
Fakat Ona o kadar minnettardım ki, bu herşeyi gölgede bıraktı.
Kardeşim Jamie haftaya Oxford'dan dönüyor.
Onun seni tanımasını çok istiyorum.
İşte orada, tam orada.
Birader! Birader!
- İyi görünüyorsun kardeşim. - Sen de öyle.
Memphis'in havası sana yaramış.
Yoksa başka bir sebep mi?
Bayan Chappell, bu benim kardeşim Jamie.
- Tanımaktan şeref duydum. - O şeref bana ait.
Kendini oynadığı oyunlardaki karakterlerden biri sanıyor.
Evet, ama hangisi acaba, sevgili kardeşim? Hamlet? Faust? Prince Hal?
Sana bir gün hangisi doğru düzgün para kazandırabilirse O.
Siz ne düşünüyorsunuz Bayan Chappell?
Daha ziyade bir Puck olduğunuzu düşünüyorum.
Puck da kim?
"Tanrım, bu ölümlüler ne kadar budala oluyorlar."
Puck bir çeşit afacan ruhlu kişi.
O bir gulyabani. (Shakespeare'ın ''Bir yaz gecesi rüyası'' oyunundan).
Bağışla beni kardeşim. Sadece Onu etkilemeye çalışıyorum.
Oh, Miss Laura'nın kolay etkilenir bir tip olmadığını anlayacaksın.
- Gidelim mi? - Haydi gidelim.
Babama bugün geleceğini söyleyiverdim.
Aha. Duymak isityorum. Duymak istiyorum.
Sonra bir baktım, suyun altına gömülmüşüm,
sarsılmıştım ve kanamam vardı, yani neredeyse ölmüştüm,
tıpkı 1927'deki Büyük Sel kurbanlarından biri gibi.
- Bunu bana hiç anlatmadığına inanamıyorum. - Dahası da var.
Sonra ne oldu?
Şey, titrek bir ışık gördüm,
- kayan bir yıldız gibi. - "Titrek."
Ve içinden oldukça büyük bir el çıktı...
sandım ki, Tanrı bizzat kendisi beni almaya geldi.
Ama öyle değildi. O el benim sevgili abim, Henry idi.
- Hayatını kurtamışsın. Sen bir kahramansın. - Aslında öyle.
Ne yani, ne yapmalıydım ki, ha? Boğulmasına izin mi verecektim?
Haydi geleceğe içelim, ne getirirse artık.
Tanrı seni mutluluk, sağlık ve refahla donatsın,
ve bu kız da seni alırsa, size bir ev dolusu çocuk versin.
İkinize de sevgilerimle.
Köpüklüymüş.
Kız arkadaşınla bir dans etmemde sakınca var mı?
Bayan Chappell, bir dansa var mısınız?
Zevk duyarım.
Jamie farklı bakıyordu.
Gözleri üzerimdeyken artık görünmez olmadığımı hissetmiştim.
Teşekkürler.
- Hemen dönerim. - Sorun yok.
Bu gece özel bir güzelliğin var.
Teşekkür ederim.
Jamie kızlar üzerinde oldukça etkilidir.
Kızlar Onun için kıvılcım saçarlar.
Seni beğendiği çok açık.
Kimseleri beğenmemezlik yapmadığına eminim.
Yani, en azından etek giymiş olanları.
Henry'nin evlilik teklifi hayalimde canlandırdığım gibi bir şey olmadı.
Dizlerinin üzerine çökmediği gibi, sorudan ziyade bir ifade gibiydi.
Henry romantik biri değildi.
Daha sağlam bir maddeden yapılmıştı.
Ev işlerini sevdim.
Ona bir şeyler hazırlamak ve eve gelmesini beklemek...
dünyaya geliş sebebimdi.
Ve Amanda Leigh doğunca, kendimi tamamen bebeğe adadım.
Sonrasında ise herşeyi değiştiren o gün geldi çattı.
Ebediyen.
[A.B.D. BAŞKANI ROOSEVELT RADYODA] 7 Aralık 1941 tarihi,
kötü şöhretiyle anılacak bir gün olacak.
Amerika Birleşik Devletleri...
Japon İmpatorluğu'nun deniz ve hava kuvvetlerince...
aniden ve kasıtlı olarak saldırıya uğramıştır.
Birleşik Devletler bu ulus ile barış halindeydi...
ancak tacizlerine mazurdu.
Babam, beni bırakmak için Bay Robert'ın kamyonetini ödünç aldı.
Tek hatırladığım bu.
İlk şeyler ve son şeyler...
yakanıza en çok yapışan şeylerdir.
Teşekkür ederim.
Senin için hep dua edeceğiz.
Tamam.
Bizi unutma.
Tabii ki unutmam.
Unutmayacağım. Tamam mı?
Kendine dikkat et.
Ederim.
Hepiniz uslu durun, tamam mı? Annenize yardımcı olun.
- Tamam mı? - Oluruz.
Oğlanları da Lilly May'den uzak tutun ki, erkenden yaşlanmasın..
- Çabuk dön evine. - Dönerim.
Gittiğin gibi gel. Duydun mu?
- Seni seviyorum anne. - Ben de seni bebeğim.
Teşekkür ederim.
Geriye dönüp bakamam.
Bakmadım da.
Birini giderken görmenin uğursuzluk getirdiğini söylerler.
Kalbini ellerimde tutuyordum.
Her atışını anımsıyorum.
Sıcaktı ve canlıydı.
Bebeğimin her parçasını biliyorum...
ve tüm yapabildiğim arkama dönüp bakmamaktı.
Çocuklarımı hiç ayırmam.
Hepsini eşit derecede severim.
Her anne de böyledir.
Ancak tüm bu dört yıl boyunca...
buralarda olmadığı zaman içinde...
sadece Onun için dua ettim.
Tanrı beni affetsin.
Haydi bakalım.
Oraya çukuru kaz.
Hadi ama, Ruel. Haydi devam. Haydi.
Devam edelim. İçeri girince yemek de hazır olur.
Çalışmak neye yarar ki?
Büyük babalarım, büyük amcalarım, büyük annelerim ve büyük teyzelerim,
babam ve annem,
kırptılar, sürdüler, çapaladılar, ektiler, köklediler, yetiştirdiler,
anız yaktılar, yine kırptılar.
Tüm yaşamları boyunca bu tarlayı işlediler,
asla kendilerinin olmayacak bu tarlayı.
Terden sırılsıklam oluncaya dek çalıştılar. Kanları akıncaya dek terlediler.
Ölünceye kadar kanları aktı.
Hep bu aynı 809 dönüm toprak tırnaklarının arasında olduğu şekilde öldüler.
Asla kendilerinin olmayacak bu sert ve kahverengi
sırtın üzerinde tırnaklarıyla tutunurken.
Tüm çalışmaları boşa gitti.
Dahası bu adam, bu yer, bu kanun...
bir tapun var mı diye sorar. Yaptığın işleri değil.
Calvin Augustus şuradaki araziyi aldı...
Ve Bud Leo ise buradaki araziyi,
Şimdi bakıyorum da, tam burada 5-10 dönüm yer var.
Çitleri ara direklerle koyabilsek iyi olur.
Ara direklerle de olsa her zaman devriliyorlar.
Çok uzun sürmez, baba, değil mi?
Gelecek sene bu sıralar,
neredeyse 202 dönüm pamuk,
202 dönüm yulaf ve 202 dönüm de pirincim olacak.
Şapşal, burada pirinç yetişmez ki.
Sakın kardeşine şapşal deme.
Ben yine de yetiştireceğim.
Bu yüzden ben çiftçi olmayacağım. Ben stenograf olacağım.
- Ste Ne? - Daktilocu gibi bir şey.
- Siyahileri daktilocu yapmıyorlar. - Kızkardeşin ilk olacak.
Tatlım, aklımdayken...
Mississippi'de bir çiftlik aldım.
Ve 3 hafta içinde oraya taşınacağız.
Greenville'in 64 km güneyinde bir yer.
Büyük eski...
bir varendası, incir ağacı var.
Kızlar 4 yatak odasını pek beğenecekler.
Ama biz bu evi seviyoruz.
Ama her birinin kendi odası olacak ve babamın da kendi yeri.
Baban mı?
Tatlım, annem de göçtüğüne göre, artık Ona bizim bakmamız lazım.
809 dönüm verimli arazimiz olacak. Düşünsene bir.
- Oldukça sessizsin. - Oldukça şaşırdım.
Bir gün mutlaka kendi çiftliğim olmasını istediğimi biliyordun.
- Hayır. - Söylemiştim ya.
Henry, hiç bir bilgim yoktu.
- Ben... - Yoksa hatırlardım.
O zaman şimdi söylüyorum.
Seveceksin bak.
Gerçekten. Bekle ve gör.
Hmm?
Tatlım.
Nasıl?
- Varendayı çok sevdim. - Evet.
Nasıl?
Evet? Kim hangi odayı alacak bakalım?
Haydi, haydi. Hadi ama. Sen de.
Orada bekleyin, tamam mı?
Kendine en iyi odayı alacağını sanıyorsun, ha?
Öyle mi, ha?
Ha?
Bakalım arka tarafta neler varmış?
Paspasın altında bir anahtar olmalı.
- Hadi, al onu. Al onu. - Siz de kimsiniz?
McAllan'larız biz.
Bu evin yeni kiracıları. Siz kimsiniz?
Orris Stokes. Bu evin yeni sahibiyim.
Şey, ben bu evi 3 hafta önce George Suddeth'dan kiraladım.
Suddeth bana burayı geçen hafta sattı.
Bana da hiç kiracıdan falan bahsetmedi.
O halde hafızasını canlandırmam gerekecek gibi görünüyor, ha?
- Kasabayı 3 gün önce terk etti. - Ona 100 dolar depozit vermiştim.
- Yazılı bir şey var mı elinde? - Hayır, baba, sadece el sıkıştık.
Ona $100 dolar verdim, nakit, tam şurada öndeki odada.
Akşam yemeği yedik, karısı da vardı. Gerçekten. Ona şeyi gösterdim...
Yolunuza gitseniz iyi olur.
Ona küçük kızımın resimlerini gösterdim...
Dolandırılmışsın, evlat. Tanrının cezası budala.
Seni Tanrının cezası budala.
Asla bir oğlumun bu kadar Tanrının cezası aptal olacağını sanmazdım.
Haydi, çiftlikte kalabiliriz. Orada bir ev var.
Çiftlik evinde kalacağız.
Halledebiliriz. Haydi.
Orada zencilerle ve marabalarla mı?
Kasabada bize yetecek kadar büyük bir yer yer yok baba.
İnan bana, araştırdım. Tamam? Hadi tatlım.
Tatlım! İşte burası! İşte arazimiz bu, tatlım!
Büyük amcalarımdan biri, Willie Amca,
iç savaş sonrası yeniden yapılanma sırasında bir miktar arazi almıştı.
Tapusu da vardı.
Bir gün atlarının üzerinde dört silahlı adam çıkageldi, silah doğrultarak...
ölümle tehdit ettiler.
Amcamın geçerli tapusu,
tam 40 parçaya ayrıldı ve rüzgarla savruldu.
O yüzden sorarım, tapu ne işe yarar?
Bu katırla ben ortakçı yerine müşterek kiracı oldum.
Bunun sayesinde kendi bir parça arazim olma hayalini kuruyordum.
Belki de sorunun başlangıcı burasıydı.
Yemek yemeğe bize gelirsin.
Biz senin stenograf paranı çıkartırız.
Olmaz. Çünkü ben California ya da Chicago'da olacağım,
buralarda siyahilere iyi işler var.
- O zamana dek savaş da biter. - Hayır, bitmez.
- Ama Ronsel erken dönebilir. - Erken dönmesini istemiyorum.
- Erken dönmesi demek... - Erken falan dönmeyecek.
Hepiniz yemeğinizi bitirin. Yatmadan önce de bulaşıkları yıkayın.
N'aber?
İyi akşamlar, bayım.
McAllan. Henry... Henry McAllan.
- Sen de Hap Jackson'sın. - Evet efendim.
Ailem ve ben şimdi geldik.
Taşınmak için yardımına ihtiyacım var.
- O halde siz yeni sahibi misiniz? - Ta kendisi.
Gelecek haftadan önce gelmezsiniz sanıyordum.
Kamyonu boşaltmalı ve karanlık çökmeden ateşi yakmalı.
- Tamam mı? - Evet, efendim.
İyi akşamlar.
O halde söyle yürüsün.
Çok uzak ve fazla vaktimiz yok. Akşam oluyor.
Bir zenci için kenara kaymam.
Laura ve kızlar yalnızken Onlarla gelemez, o yüzden...
Kamyon arkası da dolu. Baba, lütfen.
Bay McAllan Memphis'liydi ve tahminimce...
bir katırın kıçından, hem de boklu kıçından
ekmek parası kazanmanın ne olduğunu bilmezdi.
O şeytani traktörlerinden birini getireceğini söyleldi.
Bi hayal edin.
Tanrı'nın Ona verdiği eller yerine bir makineyle bu araziyi işleyecek.
Evet, balık tutmak ister misin?
- İyi misiniz, Bayan McAllan?
İyiyim. Teşekkür ederim.
Panjurları bir an önce tamir ettirsen iyi olur yoksa donarak öleceğiz.
Yağmur bastırmadan kamyonu boşaltmamız lazım
Oraya bırakıver.
Orada rahatına bak, Baba. Biz hallederiz.
Kızları yatırdım. Battaniyeleri lazım.
Tamam.
Buralarda bir yerlerde olmalı.
Tamamdır, kızlar, haydi bakalım.
- Köşeye yerleştiriver. - Olur, hanımefendi.
"İki Şehrin Hikayesi,
Rüzgarlı..."
Okuman var mı?
Oğlum Ronsel öğretmişti.
General Patton'ın birliğinde çarpışıyor.
Yani çukur kazıp, patates soyuyor demek mi istiyorsun?
Hayır, efendim, tank komutanı.
Hadi canım, koskoca ordu binlerce dolarlık tankı...
bir zenciye mi emanet edecek yani?
Ama benim oğlum Jamie, savaşçı bir adam.
- Bombardıman uçakları uçuruyor.
Oğlum çavuş oldu. 761. taburda.
Onlara Kara Panterler diyorlar.
Hey.
Evlat.
Pırpırları olan zenciye ne derler, bilir misin?
Bir rakun.
Tatlım, bu piyanoyu nereye koymak istersin?
Önce izin ver kızları yatıraym.
Piyano için yer yok. Ben nerede yatacağım o zaman?
Yandaki ilave yere yerleştirmemiz gerekecek seni.
Ben orada yatmam.
- Bir döşemesi bile yok oranın. - Henry, lütfen.
- Bana, başka oda yok. - Kurtul şu piyanodan...
o zaman buraya bir yatak koyabiliriz. Etrafına da bir perde çekeriz.
Doğru, öyle olabilir.
Oturma odasında bir yatak odası istemem.
Bu kız beni dışarı atıyor.
- Seni dışarı falan atmıyoruz. - Henry, seninle özel konuşabilir miyim?
- Tatlım! Seni dışarı atmıyoruz, baba. - Henry.
Beni bu Tanrı'nın unuttuğu yere getirirken dedin ki,
Çok fazla konuşturmadın beni.
Bizimle beraber yaşayacak dediğinde sesimi çıkarmadım.
Ve Orris Stokes sana...
evini kiraladığın O herif tarafından dolandırıldığını
söylediğinde de çenemi kapalı tuttum.
Fakat şimdi sana söylüyorum, o piyano kalacak.
Buradaki tek medeni şey o.
O yüzden baban ya yan taraftaki yerde yatar ya da seninle aynı yatakta,
çünkü ben burada piyanom olmadan kalmam.
Bence sen biraz fazla yorgunsun.
Hayır, değilim.
- Kahretsin!
Büyük büyük büyükbabam...
ve köleleri büyüdüğüm çiftliği beraber inşa etmişler.
Bir defasında büyükbabam bana dışarı çıkıp,
yerden bir avuç toprak alıp içeri getirmemi söyledi.
Dedi ki, "Elinde tuttuğun nedir, evlat?" Ben de, "Toprak." dedim.
"Doğru. Şimdi onu bana ver."
Verdikten sonra dedi ki, "Şimdi benim elimdeki nedir?"
"Toprak," dedim.
"Hayır, evlat, bu sahip olduğum arazi. Neden, biliyor musun?
Çünkü o benim. Çünkü ben aldım.
Ve bir gün, senin olacak."
Tek fark, o arazi hiç benim olmadı.
Hayır, Babam onu sel felakatinden sonra sattı.
İnsanlara nehrin Onu süpürüp attığını söyledi.
Fakat külliyen yalandı.
Araziyi satıp keyfine baktı.
Jamie bir bombardıman pilotu oldu.
Onun orada olmasının sebebi ise bendim.
Ona söz verdirdim, şayet asker olursa,
göklere çıkacaktı.
Savaşın oralarda daha temiz olduğu söylenir.
Her şey temiz görünüyor.
Adam, solda.
Evet öyle.
Tamam.
Kızımın doğum gününü kaçırdım. Fena kızdı bana.
Yakında döneceğiz. Seni sağ salim geri götüreceğim, Rog.
Tamam, sana güveniyorum.
Sevgilinin fotoğrafnı koymuşsun oraya. Ben de karımınkini.
Evet ama benimki dergiden kesme.
Sevgili ailem...
Size Tillet denilen bir Belçika köyünden yazıyorum.
Belçika Fransa'nın kuzeyinde bir ülke ve çok güzel.
Babam buraları pek severdi. Her yer çiftlik dolu.
- Bu da ne?
- "Savaştan mı çıktın"? - Evet, ya.
Elbette bu elinize geçtiğinde,
buradan muhtemelen çoktan gitmiş olurum.
Her daim hareket halindeyiz diyebilirim.
- Herkes silah başına! - Derhal!
Haydi çıkıyoruz, davranın!
Haydi! Davranın! Davranın!
- Gitmeye hazırlar mı? - Haydi hareket edelim!
Atını mı vurdun?
- Ne tür bir insan atını vurur ki, Carl? - Öyle birisi ki...
kendine bile yiyecek ekmek bulamayan birisi.
Atım tütünümü yedi!
- Bu arazi benim! - Carl, yetti artık, tamam mı?
Daha fazla duymak istemiyorum!
Tamam mı? Eğer işini yapamayacaksan, seni daha fazla tutamam.
- Henry, hayır. - Şimdi anladın mı?
Henry. Henry, bak ben...
Lütfen. Karım Vera ve kızlar var, bir tanesi de yolda!
- Yani... - Adamım, bak yeter...
Bir karım ve çocuklarım var, Carl.
- Gidecek başka bir yerim yok. - Bir karım ve çocuklarım var, tamam mı?
Bir çiftlik işletiyorum burada, vakıf değil.
- Hafta sonuna dek vaktin var! - Lütfen!
Hafta sonuna dek.
Sonrasında gitmeni istiyorum!
Şiddet kırsal yaşamın ayrılmaz bir parçasıdır.
Sürekli ölü şeyler tarafından kuşatılmışsındır.
Ölü fareler, ölü tavşanlar, ölü keseli sıçanlar.
Bahçede bulursun.
Evin altından çürük kokusunu alırsın.
Sonra bir de yemek için öldürdüğün yaratıklar var tabii.
Tavuklar, domuzlar, geyik, kurbağalar, sincaplar.
Tüylerini yol, derisini yüz, içini boşalt, kemiklerini sıyır, yağda kızart.
Ye, tekrar baştan al, öldür.
Kanayan bir yaraya dikiş atmayı...
bir tüfeği doldurup ateş etmeyi...
inleyen bir domuzun karnını yararak ters gelen yavrusunu doğurtmayı öğrendim.
Ellerim tüm bu şeyleri yaptı...
ancak kafam pek rahat değildi.
Nasılsınız, Bayan McAllan.
Merhaba, Bayan...
Vera. Bana Vera diyebilirsin.
Merhaba, Vera.
Bu kızlarımdan biri, Alma.
Seninle konuşmamız gerek.
Bizi başınızdan atamazsınız.
Pardon?
Bizi kovarsanız gidecek bir yerimiz yok.
Sezonun sonuna gelmişken kimse bizi işe almaz.
Bu işler bana bağlı değil, Vera. Kocam bilir.
İşimize devam etmeyi istiyoruz sizden.
Dedim ya, ben karar vermiyorum.
Ya öyle olsaydı?
Alma.
Sevgili ailem..
Buranın yerli halkı bize gayet iyi davranıyor.
Memleketteki beyazlar gibi değiller.
Evimi özlüyorum.
Ancak bize evimizdeymiş gibi hissetmemiz için ellerinden geleni yapıyorlar.
Bunun için oldukça minnettarım.
Ronsel.
Henry!
- Ne? - Henry, karın seni çağırıyor.
Isabelle hastalanmış ve diğeri de şifayı kapmış.
Geliyorum'!
Boğmaca olmuş. Git doktoru getir.
Ve babana da su kaynatmasını söyle.
Henry, hadi!
Hadi git!
"Keşke hepiniz orada olsanız da görseydiniz.
Elbisesi öyle ışık... ışıl ışıldı ki.
Beyaz askerler bile gözlerini Ondan alamadılar.
Lilly May'e de ki,
muhteşem Lena Horne'da bile Ondaki sesin yarısı yok.
Ruel de top fırlatma antrenmanlarını yapsın.
Marlon için...
biraz kar biriktirdim ama eridi.
O yüzden Ona kar yerine bir bardak su getireceğim."
"ve..."
- Hap! - Geliyorum, efendim!
Hap, karına işim düştü. Florence'a ihtiyacımız var.
Kızlarım boğmacaya yakalanmışlar,
ve köprü sular altında kaldığından kasabaya gidemiyorum.
Karının ebe olduğunu söylediğini hatırlıyorum.
- Karım bir doktor değil ki, efendim. - Bunun farkındayım, Hap,
ancak karımın yardıma ihtiyacı var ve düşündüm ki,
- Ne zaman öksürmeğe başladılar? - Isabelle iki gün önce başladı...
Amanda Leigh ise bir kaç saat önce.
Hala bulaştırıcı durumdalar.
Size bazı çözümler sunabilir, ancak sizinle gidemez, efendim.
Para öderim.
Üç ya da dört günden önce eve dönemem.
- Aileme kim bakacak? - Lütfen.
Karım korkuyor.
Sadece kendi çocuklarımı sevme lüksüm olmadı.
Kendi annem. Hüzünlü olduğu zamanları anımsarım.
Sabahın alacakaranlığından başlayıp,
ay hala görünür haldeyken,
beni ve kızkardeşlerimi göz kapaklarından öperken de hüzünlüydü,
biz de uyur gibi yapardık.
İşe gider ve...
başka kadınların çocuklarını güneş doğunca uyandırır ve öperdi.
O zaman işte, kendimi çocuklarıma tamamen adayacağıma yemin ettim.
Adımına dikkat et.
- Bu Florence. - Kim O?
O bir ebe.
- Burada doğum yapan birini görüyor musun? - Köprü sular altında kalmış.
- Yardımcı olabilir. - Kızların doktora ihtiyacı var...
Lanet köprü sel altında kalmış.
- Ne yapmamı istiyorsun? - Al şu kızı.
Benim çocuklarım da böyle olmuştu.
- Genizlerine su kaçırmamız lazım. We gotta get liquid down 'em.
Ama önce şu balgamdan bir kurtulalım.
Bu yaptığın buhar da gayet iyi.
Bay McAllan, lütfen biraz daha su kaynatır mısınız, efendim.
Annemi istiyorum!
Bu, balgamı olduğu gibi söküp çıkaracaktır.
Öksürmeye başlar başlamaz doktora götürmeliydim Onları.
Şayet bir şey olursa...
Şimdi annemin neler hissettiğini biliyorum.
Kızlarınız iyileşecek.
Tamam.
Diğer kadınların çocuklarına bir şey olursa,
bu bizim de sonumuz olacaktı.
Şimdi farkına varıyorum ki, bizi sadece görevi gereği değil bizi sevdiği için...
- bırakıp işe gitmiş. - Susadım.
Beni duyuyor musun kadın? Bana biraz lanet...
- O bıçağı bana doğrultursan... - Şimdi farkındayım ki..
- Seni kötü tokatlarım. - O sevgi bir çeşit hayatta kalma sebebiydi.
İsabet alıyoruz. Orada neler oluyor?
Görebiliyorum. Görebiliyorum. Kenara doğru getir. Kenara doğru getir
Kuyruk silahçısını hallettiler!
Aşağı indir!
Biraz irtifaya ihtiyacım var.
Sola dön! Sola dön! Yukarı çek!
İşte böyle, Yüzbaşı!
Roger! Hey, hey! Roger!
Uçuş düzenimiz bozuldu!
Roger,haydi!
Burun silahçısı, orada mısın?
Hala buradayım! Yakaladım Onu!Yakaladım Onu!
- Soldan gelenler de var! - Gördüm!
Beni kolla! Beni kolla!
Hayır!
Anne?
Günaydın.
Daha iyi olduğuna sevindim.
Sana iyi bir haberimiz var.
Sana bir iş teklifimiz var.
Burada benimle çalışmanı istiyoruz.
Kızlarla senin yardımına ihtiyacımız var.
Yemek, temizlik falan, bu tür şeyler.
Sana ve ailene ekstra katkı demektir.
Biz Onların malı değiliz.
Kiramızı öder, kendi ürünümüzü ekeriz. Hepsi bu kadar.
Bizi bir alet gibi istediklerinde alıp kullanamazlar.
Ama her zaman tasarruftan söz eden,
kendi arazimizi almanın tek yolunun Onların ayak
altından çekilmek olduğunu söyleyen sensin.
- Tam da bu noktayız. - Onlar için çalışmanı istemiyorum.
Onlara değil kendimize çalışıyor olacağım.
Ben evet dedim bile.
"Koca, karısının reisi olduğu gibi, İsa da kilisenin reisidir."
"Mükememmel bir eş, başka ne ararsın ki?
O tüm mücevherlerden daha kıymetlidir.
Kocası Ona güvenirse evin bereketi artar."
Tüm bu Pazar günü ayinleri.
- Cidden dinliyormuşsun, ha? - Evet.
Ve sen de beni dinle şimdi.
"Yaradanımın evinde bir çok köşk var.
Öyle olduğunu biliyorum. Öyle olmasaydı size söylerdim.
Gidip size yerinizi hazırlayacağım.
Orası benim de yerim, seninki de olabilir."
Bu beni memnun ediyor.
Bilmekten ayrıca memnun olduğum şey ise...
bir gün, benim tekrar dirilişim,
bir önceki günden daha kolay olacak.
Bir sabah...
evlatlarım bu yerde uyanmayacak,
gözlerini yeni bir gökyüzünde açacaklar.
Bir sabah, bu kılıfı boynumuzdan çıkaracağız...
ve zincirlerimizi ayaklarımızdan silkeleyip atacağız.
- Bir sabah.
Ama ben öbür dünyadan bahsetmiyorum. Ben şimdiki zamandan bahsediyorum.
Şimdi!
- Bir sabah! - Bir sabah!
Ateş!
- İyi atıştı, bebek! İyi atıştı!
Tanktan dışarı! Tanktan dışarı!
Çık, çık, çık! Tanktan çıkın! Tanktan çıkın!
Baba! Baba!
- Tuttum seni!
Davranın! Acele edin! Hadi! Yere yatın!
Sıhhiye lazım! Sıhhiye lazım!
Geçmek bilmiyor. Geçmek bilmiyor.
Yatakta böylece yatıp kalmak ve karımın benim yerime çalıştığını bilmek.
Florence'ın elleri hep su topladı.
Ve benim görmediğimi sandığı zamanlarda sırtını ovalıyordu.
Ertesi gün yağmur başladı.
Büyük, sıkı bir yağmur tarlaları adeta bir macun gibi sardı.
Yapabileceğimiz hiçbir şey yoktu.
Öylece oturduk ve iki gün boyunca izledik ve
somurttuk, ta ki nihayet hava açılıncaya dek.
Hap, orada mısın?
Evet, efendim.
- Nasıl oldun? - Her gün daha iyiye gidiyorum, efendim.
Görünüşe bakılırsa orada ne yaptığını biliyor gibisin.
Aile geleneği.
Daha ne kadar yatacağını tahmin ediyorsun?
Oh, şey, Dr.Turpin altı hafta diyor. Zaten dört haftası geçti bile.
Pazartesi orada olurum sanırım.
- Pazartesi diyorsun yani? Şey... - Evet efendim.
Bakacağız. Zamanında...
Zamanında ekimi bitireceğini sanmıyorum.
Yumurta kapıya dayandı.
Florence ve çocuklar tarlada ikl kat mesai ile çalışıyorlar, efendim.
Ve biliyorsun ki yağmur sebebiyle arıkların tekrar açılması lazıım.
Mmm, bilmez miyim? Evet, keşke yağmuru kontrol edebilseydik.
Şimdiye kadar hepiniz dikime geçmiş olmalıydınız,
ancak sen daha tarlaları bile düzenlemedin.
Daha fazla beklemeye gücüm yok, Hap. Sen de bir çiftçisin, bunu anlarsın.
Evet efendim.
Tabii, bir katırın olsaydı...
çok zaman harcamadan yapardın.
Katırımızı kazıklıhummadan kaybettik, efendim.
Biliyorum.
Florence ve çocuklar tarladalar...
Benim katırlarımdan birini kiralaman gerekecek, Hap.
Kirayı ödeyinceye dek payının yarısını alırsın.
Oğlanlardan birini yemekten sonra gönder de katırı alıp getirsin.
Evet efendim.
Tatlım, aklımdayken, sana söylemeyi unuttum.
Florence bir müddet bizimle çalışamayacak.
Nasıl yani, Florence dönmeyecek mi?
Yani, Temmuz sonundan önce olmaz yine de. Tohumları toprağa koyuncaya kadar.
- Hap nerede peki? - Hap bacağını kırdı. Söylemiştim ya.
- Hayır. - Söyledim.
- Söylemedin, Henry. - Söyledim.
Kızlara yardımcı lazım. Bir katır borç versen onlara...
Hayır, katırı borç veremem.
Öylece bir katır borç verilmez.
Üzerinde durduğum tüm çiftliği vereyim bari?
Yani, tohumları toprağa zamanında koyamazlarsa,
bizim katırlardan birini kiralamaları gerekecek
ve bize payının yarısını vererek ödeyebilirler.
Onlar için zorluk ama bizim için iyi bir şey.
Hap bizim için çalışırken kendini yaraladı.
Hayır, Laura, Hap Jackson kendisi için çalışırken yaralandı.
- Çiftlik bir işletmedir. - Ben sanıyordum ki...
Sen sadece sanıyorsun. Bense sahip olduğum herşeyi bu çiftliğe gömdüm.
Herşeyimi.
Bu yıl biraz para kazanmamız lazım, yoksa ailecek başımız belada.
Şimdi anladın mı?
Anladın mı?
Evet Henry.
Tamam o zaman. Hmm? Haydi.
8-30-62.
Konfedere milislerin Richmond Savaşı'nda Birleşik Ordu'yu ezdikleri günün tarihi.
Şifreyi bildiğimi bildiğini sanmıyorum.
- Merhaba, Bayan Jackson? - Evet?
Ben, Dr. Pearlman. Kocanızı tedavi etmek için buradayım.
Oh, teşekkür ederim. Buyrun.
Eğer bundan önce sorsaydınız bana,
tüm beyazların aynı olduğunu söylerdim size.
Henry'nin bana olan kızgınlığı devam etti...
ve yatağımızda da beni görmezden gelerek bunu gösterdi.
Henry ile sevişmekten her zaman keyif almadım,
ancak bu beni gerçek bir eş gibi hissettirirdi.
Onu geri çevirmeyi hiç aklımdan geçirmedim.
O beni nasıl geri çevirebilirdi?
Bu an, resmi ancak but muhteşem bir an.
General Eisenhower'ın ilettiği bilgiye göre...
Alman kuvvetleri Birleşmiş Milletler'e teslim olmuşlardır.
Özgürlük bayrakları Avrupa'nın her yerinde dalgalanmaktadır.
Bu zafer nedeniyle, bize yol gösteren ve bizi daim kılan,
Tanrı'ya şükranlarımızı sunarız...
- Hitler öldü! - Savaş sona erdi!
Hitler öldü!
Bitti, öyle mi?
Savaş bitti!
Bumm!
Düşman bölgesindeyiz. Düşman bölgesindeyiz.
Öldün sen, oğlum, öldün sen!
Üzerlerinden geçiyoruz. Sağına dikkat et, silahçı.
Öldün sen.
Cumartesileri haftanın en sevdiğim günüydü.
Gerçekten kendimi temiz hissettiğim tek gündü.
- Oturayım mı? - Evet, otur.
Kalan zamanlarda hep kokuyorduk.
Anne, birisi geliyor!
- Jamie amca! - Jamie amca!
Haydi gel Jamie amcana bir sarıl.
Kim bu?
Bu benim küçük Amanda bebeğim mi?
- Ya bu kim? Küçük Bella'm benim. - Jamie!
- Oh! Jamie amcanıza bir sarılın şöyle! - Jamie!
- Kocaman olmuşsunuz! - Jamie!
- Bu da kim şimdi?
Haydi kızlar.
İyi görünüyorsun kardeşim.
Sen de bok gibi.
- Çok ballandırma şimdi onu. - "Çok ballandırmaymış." Haydi gel!
Nasıl?
- Üniformasında nasıl görünüyor?
Oh, benim tatlı baldızım.
- Evine hoşgeldin, Jamie. - Gel buraya.
Tamam.
Neler getirmiş göreceksiniz, tamam mı?
Keyfin nasıl burada, Henry'nin kendine özgü cennetinde?
Bir evladın önce babasına selam vermesi lazım değil mi?
Oh, sevgili babam. Tanrım, seni ne kadar çok özlemişim.
O da seni çok özledi, itiraf etmese de.
Evet, tabi, eminim tütün çiğnemeyi de bırakmış, hatta
Siyahilerin Gelişmesi Örgütü'ne (NAACP) bile katılmıştır.
Haydi, buraya kadar yürüdüğüne inanamıyorum!
Şey...
Sizleri rahatsız etmek istemedim.
Kızın son söylediği şey buydu.
Vay be!
- Oh, Tanrım!
Vay be!
Peki, bir savaş kahramanı olmak nasıl bir şey?
- Nereden bileyim ki? - [PAPPY] Hadi canım, dalga geçme benimle.
Aldığın süslü madalyalar hakkında ordudan mektuplar aldım.
Bir havacının başarabileceği en yüksek onur madalyası aldığın yazıyordu.
- Öyle mi yazmışlar? - Şey...
Şanslıydım.
- Diğerleri o kadar değildi. - Tabi, tabi...
Eminim bu durumdan epey faydalanmışsındır da.
Jamie'nin kızları tavlaması için madalyalara hiç ihtiyacı yok, Baba.
Mmm?
- Babasına çekmiş. - Hmm.
Annen Greenville'deki en güzel kızdı.
Ama hepsi benim peşimden koşuyordu.
Doğru. Size kesin bir şey söyleyeyim.
Bu madalyaları almak için çok Alman öldürmen gerekiyor.
Kaç tanesini indirmişsindir, tahminen? Elli mi? Elli? Yüz?
- Bilmiyorum. - E bir tahminde bulun.
Bilmiyorum.
Ne...Sorun ne?
İnsan bilir kaç tane adam öldürdüğünü.
Şey...
Size tek bir şey söyleyeceğim.
Bir taneden fazlaydı.
Evlat...
ben en azından vurduğum adamın gözüne bakmıştım, vurmadan önce.
İki kilometre yukarıdan bomba atmak gibi değil.
Baba.
- Baba, hadi ama. - Canı cehenneme.
Neden böyle yaptın ki? Hmm?
O sadece seninle gurur duyuyor.
- Hepsi bu. - Mmm.
- Evet. - Benim de bir bakış açım var.
Hadi yatalım.
Kanapede rahat eder misin?
Evet.
Haydi.
Seni gördüğüme sevindim, küçük kardeşim.
Sen ve Laura'nın misafirperverliğinize minnettarım.
Tamam.
İyice uyu ve dinlen.
Seni besleyelim. Şu kemiklerin biraz ete bürünsün.
Aslında yedi civarıydı.
Yedi ne?
Havadaki irtifamız. Bombaları attığımız irtifa.
O kadar yüksekten bir şey görülüyor mu bari?
Şaşırırsın.
Yollar, şehirler, fabrikalar.
Sadece insanlar değil yani.
6,600 metreden karınca kadar bile gözükmezler.
Babam haklı.
İnsan bilir.
İyi geceler.
(SİYAHİLER İÇİN)
Eve döndüm, eve döndüm, yaşasın.
Tupelo! Sonraki durak, Tupelo!
Gündüz feneri, kara maça, koyu renk, zenci.
Ülkem için savaşmaya gittim...
geri döndüm ama gördüm ki hiçbir şey değişmemiş.
Teşekkür ederim.
Nasılsınız Bn.Tricklebank?
Ronsel... sen misin?
Evet, hanımefendi, son baktığımda bendim.
Hadi be! Büyümüşsün! Nasılsın?
Oldukça iyiyim. Siz neler yaptınız?
İdare ediyorum. İdare ediyorum.
Evdekileri gördün mü henüz?
Hayır, önce size uğrayıp Onlara bir şeyler almak istedim.
Merhaba, Ronsel. Ben Bn. McAllan. Ailen çiftliğimizde çalışıyor.
Nasılsınız, hanımefendi?
Annen hep senden bahseder.
Seni gördüklerine çok sevineceklerini biliyorum.
Hepsi bu kadar mı?
Hayır, aa, biraz da toz şeker ve şekerleme alayım.
Şeker ve şekerleme mi?
Evet. Şeker annem için, şekerlemeler de Marlon ve Lilly May için.
- Onları biraz şımartayım dedim.
- Çavuş maaşı. - Eminim minnettar kalacaklardır.
Evet, hanımefendi.
Güzel bir gün dilerim. Bn. McAllan.
Bak burada ne varmış. Üniformalı bir zenci.
Nereye gittiğini sanıyorsun, evlat?
Affınızı dilerim, efendim. Ben sadece eve ailemi görmeye gidiyorum.
- Ama bu kapıdan değil. - Baba, bu Ronsel.
Hap ve Florence'ın oğlu. Deniz aşırı görevden henüz döndü.
Oh, oh!
Bu da bize neden ön kapıdan çıkmaya çalıştığını açıklıyor.
Nerede olduğun konusunda kafan karışmış olmalı.
- Hayır efendim. Hiç de karıştırmadım. - Sanırım karıştırdın, evlat. .
Sana orada nelere izin verdiklerini bilmiyorum,
ama artık Mississippi'desin, zenci.
Arka kapıyı kullanacaksın.
Yürü, evlat. Evlat, burada bela istemiyoruz. Yürü git hadi.
Yürü.
Fark ettim de, kesinlikle haklısın.
Deniz aşırı görevdeyken bize arka kapıyı kullandırtmadılar.
General Patton bizi cepheye koymuştu.
Evet, efendim. Biz ne yaptık biliyor musunuz?
Hitler'in ve Almanlar'ın amına koyduk.
Sizler evinizde güven içinde uyurken.
Henry, benim işim bitti sayılır.
Eve dönüş, eve dönüş.
Tanrım, bize kurtarıcımız İsa eliyle verdiğin...
cömert nimetler için sana şükürler olsun.
Ve Tanrım, bize pamuğumuzu yetiştirmek için...
ve buradaki herkesin sağlığı için verdiğin güneş ışığına şükürler olsun.
Ve yüce İsa, lütfen oğlumuz Ronsel'i koru,
her nerede olursa.
Amin.
Ronsel!
Hey, hey, hey.
Bebeğim benim!
Şuna bir bak. Öyle büyümüşsün ki.
- Yakışıklı da! - Lilly May! Hey.
Oh, Marlon, n'oldu sana. Benim boyuma gelmişsin. Hadi ordan.
- Bu madalyaları nasıl aldın? - Yolculuk nasıldı?
Almanları öldürdüğün için mi?
- Neden bize geleceğini haber vermedin? - Bu kadar üzerine düştüğünüz yeter...
bırakın da babasına bir merhaba desin.
Döneceğini biliyordum. Hep dua ettim.
Tanrıma şükürler. Vay be!
Bir bakayım sana!
Sana neler oldu böyle?
Anne, sana bir kaç bir şey getirdim.
Teşekkür ederim, bebeğim.
Gel, otur şöyle.
Rabbim.
- Pilav ister misin? - Evet, evet, evet.
- Tanrıma şükürler. - Amin.
Sigara içtiğini hiç bilmiyordum, evlat.
Şey, çok şeyler değişti, Baba.
Karnın doydu mut?
Evet.
Tıka basa doldum. O böreklerin de hayalini kurardım hep.
Evet, ben de senin hayalini kurardım.
Ne şekilde?
Şimdi sağ salim döndün ya...
Bir çift el daha olması iyi oldu.
Artık evdesin ya, kaza sonrası kayıplarımızı telafi edebiliriz.
Borcumuzu öder, yeni bir sözleşme yapar ve gelecek senenin kiracısı oluruz yine.
Belki Onun kendi planları vardır. Bırak kendi kafasına göre gitsin, Hap.
Hayır, hayır, anne.
Evet, elbette kalacağım burada.
Elbette.
Bana biraz zaman verin de kafamı toparlayayım ve şu savaşı arkamda bırakayım.
Ne istiyor şimdi bu?
İyi akşamlar, Bay McAllan.
İyi akşamlar, Hap. Florence.
Bu size bahsettiğimiz oğlumuz Ronsel.
Evet, tanıştık bile.
- Hap, seninle yalnız konuşsam iyi olur. - Hıh.
Ben çocuk değilim, efendim.
Babama söyleyebileceğiniz her şeyi, benim önümde de söyleyebilirsiniz.
Tamam o zaman. Tricklebank'da bugün davrandığın şekilde devam edersen,
başına çok gelecekler var demektir.
Bu tür dertler istemediğini biliyorum.
Ne kendin için ne de ailen için.
Ne yaptın, evlat?
O bir şey yapmaz.
- Sadece kapıdan çıkmak istedim. Hepsi bu. - Ön kapıdan.
Babam ve bir dostu Ona doğru yolu gösterince, bir de Onlara vaaz verdi.
Hepimize haddimizi bildirdin, değil mi?
Bu doğru mu?
O halde sanırım en iyisi özür dilemen.
Üzgünüm, efendim.
Tamamdır.
Babam da bir özür bekliyor.
Ronsel Onu yarın kiliseden sonra ziyaret eder, efendim.
Değil mi, evlat?
Evet, efendim.
- Evine hoşgeldin. - Teşekkür ederim, efendim.
Size iyi geceler.
Çatışmanın anlamı yok. Nasılsa hep Onlar kazanacaklar.
Sadece kavgadan kaçmaya alışkın değilim, baba. Hepsi bu.
Artık yapmam.
Ne kadar oldu döneli?
Sadece iki hafta.
Mm-hmm.Ya Marietta'yı nasıl buluyorsun?
Sevimli küçük bir kasaba. Sadece sevimli.
Şunu da aldım. Oraya koyalım bunu da.
Çok teşekkürler, Bayan Tricklebank. Harika bir gün dilerim size.
- Dikkatli ol. - Evet.
Şuna bak.
- Ne oldu böyle Ona? - Bir şeyi mi var?
Savaştan yeni dönmüş olmalı.
Sorun yok.
Sadece bir arabaydı. Erken ateşleme yaptı. Emme süpabı sıkışmış olmalı.
Bir gün duracaktır, diyorlar.
Sen Ronsel'sin. Hap'in oğlu.
Jamie McAllan. Henry'nin kardeşi.
Memnun oldum.
Yürüyerek mi gidip geliyorsun?
Evet.
Seni bırakayım.
Gel hadi.
Ben Bob Dunning, 15. geleneksel All-Star...
maçlarından başlıklar..
- Ön tarafa geç! - Olduğum yerde iyiyim ben.
İçeri geç, asker. Bu bir emirdir.
Ulusal Lig'de,iyi oyuncular var.
John Mize, Walker Cooper, Ralph Kiner ve Stan Musial.
Amerikan Liginde çığır açanlar,
Ted Williams, Joe DiMaggio, George Kell ve Lou Boudreau.
Senden düşük rütbeli olduğumu nasıl bildin?
Yüzbaşıydım.
Siyahi yüzbaşılar da vardı. Bir çoğunun emrinde hizmet ettim.
Şey, emrime itaat ettiğine göre, eminim çavuştun.
761. Tank Taburu.
"Savaşmaya Geldik."
General Patton için yolu temizledik.
Ya sen?
B-25'lerle uçtum.
Eee, Çavuş, bu deltaya dönmek nasıl bir şeymiş?
Evet, ben de öyle.
Duydum ki sen ve babam biraz ağız dalaşına girmişsiniz.
Bunun için özür diledim.
Uzlaşması imkansız bir orospu çocuğudur. Eminim kanırtmıştır.
- Al, sen de iç. - Böyle iyiyim, teşekkür ederim.
Oğlum hep böyle inatçı mısın,
yoksa sadece beyazların yanında kibarlık mı yapıyorsun?
Haydi.
Ya sen nasıl bir astsubaysın?
İsraf etme ama. O benim ilacım.
Her damlası lazım.
Siz tankçılar hiç miğferlerinize işediniz mi?
- Bir çok defa. - Bizim kokpitte küçük bir borumuz vardı.
Bazan uçaksavar miğferlerimize işemek daha kolaydı.
Ama 6,600 metrede,
sidik bile bir dakikadan daha az zamanda kaskatı donuyor.
O kadar mı soğuk yukarısı?
Eksi 15-20 dereceden bahsediyorum.
Bir defasında uzun bir yoldaydık,
miğferime işemiştim, sonra da unutmuşum.
Tam hedefin üzerine geldik ve miğferimi başıma geçirdim.
Bombalama yapıyorduk, düşman uçaksavarını engelliyorduk falan,
aniden suratımdan aşağı bir şeyler aktığını hissettim.
- Evet ya, vurulduğumu sandım.
Tuvalet gibi koktum.
Evet, subay kulübüne dönünce ne dalga geçmişlerdir ama...
Arkadaşlarım sonunu anlatmamı bile beklemediler.
Yani, geriye dönenler demek istedim.
Ben de bazı arkadaşlarımı kaybettim ya.
Hadi Onlara içelim.
"...kadar eve varamayacaktım."
- Herşey yolunda mı Bay Jamie? - Herşey yolunda.
Sadece Ronsel'i kasabadan buraya kadar getiriverdim.
Haftaya Cumartesi öğleden sonra da kasabaya gideceğim.
İstersen uğrar, seni de alırım.
İyi olur.
Peki, tamam o zaman.
Hap.
Tanrım.
Sana bir şey aldım anne.
Çok fazla.
Kardeşlerine de ayırayım biraz. Severler.
Hayır.
- Onu sana aldım. - Bebeğim, yiyemem.
Yerken izleyeceğim, tamam mı?
Teşekkür ederim, oğlum.
Bitir şunu anne. Saklama. Saklama, anne.
Sakın Lilly May ya da Marlon'ın elinde görmeyeyim.
Tamam.
Seni seviyorum.
Ben de seni, tatlım.
Teşekkür ederim.
Yapamam...
Çabaladım.
Üzgünüm.
Yapamam...
Yüzemem.
Tanrım.
Hey. Tamam. Tamam, Jamie. Tamam. Tamam.
- Benim. Benim. Tamam, geçti.
Tamamdır, gel buraya, gel.
Hayır.
Hayır, yapamam.
- Jamie. - Gitmem lazım.
Her zamanki gibi, kötü bir şeyler olduğunda,
Henry kaçar giderdi.
Henry ve babası domuz bakmaya gitmişlerdi, bu yüzden kızlarla yalnızdım.
Vera?
Beni kasabaya götürmen lazım.
Carl'ı öldüreceğim.
Vera, şuraya gelip otursana, biraz konuşalım...
Oturacak zamanım yok.
Şimdi O kızla beraber.
Alma'da da oldu, tıpkı Renie'deki gibi.
Amanda Leigh, kızkardeşini eve götür.
Amanda, hadi. Arka tarafa geçin, çabuk.
- Vera? - Beni hemen kasabaya götür.
- Araba kullanamıyorum. - Kullanırken gördüm seni...
Ama başımı belaya soktum. Kocam anahtarları sakladı.
Haydi gel.
Carl'ın cesedini kasaba yolunda buldular.
Florence, Vera'yı ana caddede kanla kaplı bir şekilde yürürken görmüş.
Sanki kanla yıkanmış gibi duruyordu, dedi.
Vera, Onu 17 yerinden bıçaklamış.
Ama tüm bu detayları nice sonra öğrendim.
Kendi derdime düşmüştüm.
Ne oluyor anne?
Amanda Leigh, koca bir kız olmanı ve gidip Fllorence'i getirmeni istiyorum.
Oraya nasıl gidileceğini anımsıyor musun? Aferin kızıma, olabildiğince hızlı koş.
Hayır!
Ben de bir kez bebeklerimden birini kaybettim.
Adı Samuel'di.
Buraya çocukken hep gelirdim.
Sadece yalnız olmak ve kafamı toplamak için.
Burayı bu hale getirdiğine sevindim.
Alsana.
Bana neden bu kadar iyi davranıyorsun?
İstismar edecek gibi görünüyorsun.
Palavra.
Avusturya üzerinde bir yerlerdeydik.
Messerschmitts uçaklarından oluşan bir sürü ile karşılaştık.
Her yerdeydiler.
Kuyruk silahçımı ve yardımcı pilotumu vurdular...
Tam orada Tanrı'ya bir söz verdim.
Eğer beni kurtarırsan, dedim, iyi bir şey yapacağıma yemin ediyorum.
Ne olduğu konusunu bilmiyorum fakat...
Yine de söz verdim.
Lafım bitmeden, bir grup P-51 uçağı sanki süvari birliği...
gibi uzaktan göründüler.
Almanları gökyüzünden silip süpürdüler.
Yemin ederim Tanrı'nın gönderdiği meleklerdii Onlar.
Şu P-51'ler var ya, kuyrukları kırmızı boyalıdır onların.
Bir tanesi sonradan beni telsizle mandalladı.
Baktım ve hayal görüyorum sandım.
O savaş pilotu...
siyahi birisiydi.
Beni selamladı...
Ben de Onu selamladım.
O gün ölen insanlar... Kocaydılar, babaydılar.
İyi insanlardı.
Benden çok daha iyi.
İyiydi.
Bunu sana getirdik anne.
Senin için anne.
Şimdi gidip...
Perdesiz duş alamazsın.
Nereye koyalım bunu?
Ne diyorsun? Belki buraya mı, suya mı?
Şimdi bana bunu nereye koyacağıma dair yardım et.
Ne diyorsun? Buraya mı? Koklayabilirsin.
Anne, Jamie amca duş yeri yapıyor.
Seni küçük melek,
annen gelirken bana haber verecektin hani?
Düşündüm de, arada sırada ve...
özellikle banyo yaparken mahremiyete ihtiyacın var.
Nasıl buldun?
Harika görünüyor.
Teşekkür ederim.
Peki...
Gidip biraz su getireyim.
Güzek kokuyorlar bebeğim.
Çok az yiyor...çok az uyuyor.
Yerinde duramıyor...hareket de edemiyor.
Yemeğin pişmesi gibi bir durum.
Bir şey bekliyor.
Her ne olmadıysa ya da olduysa, onu bekliyor.
Gel hadi! Bu şişe kendi kendine boşalmaz.
Akşam oldu bile!
Sakin ol. Nasılsın?
Ben de kendimi gördüğüme sevinirdim.
Yorulmadın mı kadınım?
- Gitmesine izin vermeliyiz. - Kolundan tutmuyoruz ya.
Bizimle kalmayı tercih etti diyorum.
Peki kalmak isterse ne olur?
Hep böyle olmayacak ya bu.
Yakında iyileşince...
buradan taşınacağız.
Daha iyi olacak.
Kendi yerine geçince O da iyi olacak.
İyi mi olacağız?
- Garanti ediyorum.
Bunu hatırlıyor musun?
- Evet.
Bir şey diyeyim mi? Bu kırık bacağınla ayakta çok kalmaman lazım, Jackson.
Şayet iyileşmesine izin vermezsen asla yürüyemeyeceksin.
Dans edemeyeceksem neden yürüyeyeyim ki?
- Çok sevimli bir kadınsın.
Gümüş yıldız mı?
- Ya. - Vay be!
Çok etkilenme. Aptal olduğumdan dolayı verdiler.
- Nasıl?
Hiç bir şeyleri ıskalamaz mısın? Orada olmak demek,
üzerime ateş edilmeyi kastetmiyorum, ama bazen, gerçekten ıskalarım.
Evet, ben de.
Oradayken bir kurtarıyıcıydım.
İnsanlar caddelere sıralanır ve bizi beklerdi.
Çiçekler atar, coşkulu olurlardı.
Ya burada, Saban süren bi zenciyim.
Başkaları da var öyle.
- Evet, her gün Onları düşünüyorum. - Dünyanın farklı yerlerini görmek.
İtalyan kızları, İngiliz kızları...
Kıllı büyük kukuları olan kıllı Yunan kızlarının bazıları...
Ya, nasıl bir şeydi o, değil mi? Evet, çok değişikti.
Hiç beyaz bir kızla birlikte oldun mu?
Siktir...Yok daha neler? Ha?
- Hadi ya? Anlatsana.
Ordu bize ayrı koğuşlar verdi,
ayrı kan rezervleri, ayrı tuvaletler.
Fakat o Avrupalı kızların bizimle hiç dertleri yoktu.
Bir gün, Wimborne'daydık,
yaşlı bir İngiliz kızı yanımızdan geçerken kıçıma bir şaplak attı.
Ona bakmamıştım bile.
Beyaz askerlerin Ona insandan ziyade maymun olduğumuzu söylediklerini anlattı.
Kuyruğumuzu var mı, onu kontrol ediyormuş.
Güldüğüme bakma.
O yüzden bulduğumuz her fırsatta onlara ne kadar insan olduğumuzu gösterdik.
- Evet. - Alman kızlarına da mı, hah?
Bu bakışı daha önce gördüm ben.
- Ha?
Özel bir kız olmalı.
Ancak o, o zamandı, bu ise şimdi, ve sanıyorum tam da olmam gereken yerdeyim.
Ya. Olmam gereken yerdeyim.
Hayatımı heba ediyorum.
- Seni tek parça geri götüreceğim, Rog. - Sana güveniyorum.
Soldan gelenler var!
Kuyruk silahçısını vurdular!
Roger, haydi, konuş benimle!
Kahretsin.
Yarın çektiririz aracı, Henry.
Üzgünüm.
Halletiysen tamamdır.
Saat dokuz buçuk oldu. Yeni mi kalkıyorsun?
Tüm kardeşlerin çalışırken sen bütün gün böyle aylaklık edeceksin sanırım.
Hmm?
Neyin var evlat?
Neyin var oğlum?
Sana mektup geldi. Taa Almanya'dan gönderilmiş.
Almanya.
Kim bu, aa, Resl? Ress...
Kadın mı yoksa bir erkek mi?
Nasıl... R-E-S-L. Ressil, Reecil... Nasıl telaffuz ediliyor?
Bir tanıdık.
Nereye... Nereye gidiyorsun?
Döneceğim!
- Ronsel!
Çok hoş oldu sanıyorsun, değil mi? Güzelim sütü döktün.
Şey, ne derler bilirsin. "Ağlamak fayda etmez."
Evet, en azından başkasınınki ise öyledir.
Kaç para... kaç para borçluyum bunun için, bir buçuk dolar mı? Belki iki?
Haydi ödeşelim.
- Paradan bahseden kim! - Benden ne istiyorsun?
Senin sorunun ne? Adam gibi davran!
Ya, öyle mi? Bir kova süt döküldü diye adam olamadık mı yani?
Adam gibi davramıyorsun kesinlikle!
Keyfine göre gelip gidiyorsun, günlerce ortadan kayboluyorsun,
ve buradayken ise, körkütük sarhoşsun.
Sana cevabım yok.
Benim çatımın altında ve benim çiftliğimde çalışıyorsan, olmalı.
Pardon o halde, Bay Patron.
Senin lanet çiftlik rüyan gerçekleşmediyse benim hatam değil.
Lanet pamuk tarlaların sel altında kalması da benim hatam değil!
Derdin ne biliyor musun, Jamie? Kendi değerinin farkında değilsin, kardeşim.
Bir insanın bilmesi gerektiklerini bilmiyorsun. İnsan bilir.
- Sen de gözlerini açsan iyi edersin, kardeşim. - Gözlerimi mi açayım?
Buralarda böyle Yüce Tanrı gibi yürümekle...
- o kadar meşgusün ki... - Ha?
kendin ve çiftiğin hakkında endişelenmekten,
karının ne kadar perişan halde olduğunu bile göremiyorsun!
- Ne dediğine dikkat et!
- Yoksa n'olur? - Yoksa n'olur, ha?
- Sana bir şey diyeyim mi, kardeşim? - Evet?
Ne istersen yap, Jamie. Nasıl bir adam olmak istiyorsan, öyle ol!
Sadece git başka yerde yap!
- Tamam, peki. Kasabaya gidiyorum. - Kasabadan bahsetmiyorum.
Yarın bir kaç günlüğüne Greenvill'e gidiyorum, hayvan bakmaya.
Döndüğümde gitmiş olmanı umuyorum.
Neyin var senin?
Suratındaki ifadeyi görmeliydin.
Hiç hoş değil.
Tam tersine, dostum. Aslında öyle.
Çıldırmışsın sen.
Buna diyecek bir lafım yok.
Sen ne... Sen ne yapıyorsun böyle yağmurda yürüyerek?
Bir şey yok.
Sana ne oldu peki?
Bu zamana kadar yaptığın en kötü şey nedir?
Kötü bir şey.
Öyle kötü ki, birisinin incineceğini bildiğin...
ama yine de yaptığın bir şey.
Bu kadını orada bırakıp dönmek.
Vay be abi!
Tebrikler, baba oldun.
Bebeğin adı Franz.
Franz güzel bir isim.
Şimdi ne yapacaksın peki?
- Almanya'ya dönmemi istiyor. - Uzun bir yol.
Evet.
Uzun bir yol.
Peki sen söyle bakalım! Senin yaptığın en kötü şey nedir?
Kim, ben mi? Ben bir azizim.
Tabi. Tabi.
Siktir, aşağı eğil hemen.
Gördüler mi acaba?
Bilmem.
İşte geldik.
Evet.
Evet, yakında kasabadan ayrılıyorum.
Sana iyi şanslar dilemek isterim.
İyi bir dost oldun.
Bunu bilmeni isterim.
Evet.
Sen de öyle.
En iyilerinden bir tanesi olabilirsin.
Dikkatli ol.
Umarım bir şeklilde oğluna kavuşursun.
Ve ailene.
Kendine dikkat et, tamam mı?
Sen de.
Selam, anne.
- Aç mısın? - Hayır, değilim.
Herkes nerede?
Kiliseye gittiler. Öğle sonrası seromonisi.
Hmmmm.
- İşte.
- İşte geldi, yine sarhoş. - Jamie amca!
Merhaba sevgili ailem.
Kamyonetindeki kimdi bugün?
Yolcu koltuğunda oturan. Kimdi O?
Ronsel Jackson. Sana ne?
O zencinin neden ön tarafta seninle kamyonda olduğunu bana söylemek ister misin...
sanki bir kabukta iki bezelye tanesi gibi?
Nerede istersem oraya oturabilir. Başka derdin?
Seni. Seni orospu çocuğu.
- Bir boka değmezsin, biliyor musun? - Evet, bunu biliyorum.
Seni Bay Büyük, Büyük Savaş Kahramanı!
Kahrolasıca bir sarhoştan başka bir şey değilsin. Ver şu anahtarları bana.
Git hemen.
Oo, hepsini kendine mi istiyorsun, kız?
Kötü tarafı ayakta duramıyor. Sana bir faydası olmaz yani.
- Pardon, anlayamadım? - Onun etrafında gezdiğini gördüm.
- Baba. - Belki Henry fark etmeyecek denli ahmak,
ama ben değilim.
- Mektubumu gördün mü anne? - Almanya'dan geleni mi?
Oo, Tanrım, tamam. Pekala. Dur biraz.
Hemen kızma. Baban dönünceye dek bekle, tamam mı?
Ronsel? Ronsel!
Selamlar.
- Akşam yemeğine kalacak mısıın? - Aa, hayır.
Bir yere mi gidiyorsun?
Evet. Batıya doğru olabilir.
Los Angeles'da yaşayan bir asker arkadaşım var.
Los Angeles mı? Jamie, sen neden bahsediyorsun?
- O söylemedi mi sana? - Kim neyi söylemedi mi?
Henry.
Gitmemi istedi.
- Muhtemelen de en iyisi bu. - Bu kadar yani, çekip gidiyor musun?
Hoşçakal demeyi bile planlamadın mı?
Elbette. İlk otobüs 2:00'den önce kalkmıyor.
Ya kızlar? Kalpleri çok kırılacak.
Laura, burada kalamam.
Sanmam...
Gitmen gerekmiyor, Jamie.
- Gel buraya! - Yakalayın şunu!
- Gel buraya oğlum! - Tutun şunu! Tutun şunu!
- Yakalayın! Yakalayın!
Tutun Onu çocuklar!
- [Vurun şu zenciye! - Vur şu zenciye!
- Kaldırın. - Haydi.
Giy ayakkabılarını. Bizimle geliyorsun.
- Yüce Tanrım. Salın şu adamı. - Kapa çeneni!
Kapatmayacağım! Serbest bırakın şunu, kahrolasıcalar
- Dinlesen iyi edersin, evlat. - Senin oğlun falan değilim!
Şu aleti kullanacaksan kullan yoksa başka yere doğrult.
Aksi takdirde her ikimizi de öldür.
Bir zenci uğruna kendi kanındakilere ihanet mi ediyorsun?
Yap hadi.
Hadi ama!
- Devam et. Yap hadi. - Kanıtı getirin.
- O suçlu! - Öldürün Onu!
Bu kadınla yattın mı?
Bir Alman orospusu sizi neden bu kadar çok ilgilendiriyor?
Tüm o Alman fahişeleri bizim bir sürü çocuğumuzu öldürdü.
Aslında, Ronsel bu kadına...
hatırlaması için küçük melez bir hatıra
vermişse ne olmuş yani? Bence adalet sağlanmış!
Kapa çeneni, zenci sevici!
Ronsel'in baba olduğunu sen nereden biliyorsun ki?
Ona soralım. Sen bu şeyin...
çocuk diyemeyeceğim, ''utancın'' babası mısın?
Haydi! Söylesene!
- Evet. - Söyledi!
Bu rezaletin cezası ölümdür.
Baba?
Ha?
Hayır.
Vurmaz O beni.
Bu kadar yakından birini öldürecek taşak yok sende, değil mi evlat?
Öz babanı öldüremezsin.
Bir yanlış hareket daha yaparsan bu çcocuklar seni öldürmekle mükellef.
Ne yapacağız Onu?
Size söylemiştim, konuşmaz. Değil mi, evlat?
Çözün Onu.
Taleplerde bulunacak bir durumda değilsin.
Zencinin hala cezalandırılması gerekiyor.
Bırakın oğlum karar versin, nasıl olacağına.
Peki, o halde.
- Ne olacak?
- Sana seçenekleri söyleyeyim.
Öldürülmesini istemiyorsan, o zaman cezaya sen karar ver.
Hayır!
Dili mi, gözleri mi, yoksa taşakları mı?
Seç.
Yap seçimini, Tanrının belası!
Dili.
- Tutun, kaldırın. - Merdiveni getirin!
Acele etmeyin. Hallederiz.
Tuttum seni.
- Bacaklarından tutun. - Düz olarak çekin.
Oh, Tanrım! Tanrım!
Hallederiz. Şu ışığı tut, Marlon.
Kaldırın. Kaldırın.
- Hadi, tamam. Tuttuk seni.
- Oh, bebeğim benim.
Kalp atışları avucumdaydı.
Oğlum benim!
Her atışını anımsıyorum.
Sıcaktı ve canlıydı.
İçindeki her yerini biliyorum.
Baba?
Tam olarak düşündüğün şey.
Ronsel'i yakaladılar.
Çok kalabalıktılar.
Ne? Jamie, Ona ne oldu?
Çok kalabalıktılar. Ben...
- Jamie... - Onları durduramadım.
Ona ne yaptılar? Hayatta mı?
- Bir seçim yaptırdılar bana. - Ne seçimi?
Uyan.
Gözünün içine baktığımdan emin olmak istedim.
Teşekkür ederim, beyefendi. Sizinle, aa...
bir kaç gün sonra görüşürüz, tamam mı?
Dün gece babanı kaybettik.
- Nasıl? - Uykusunda, huzur içinde.
- Hap! - Henry.
- Hap! - Henry, sakın!
Olanlar benim suçum değildi ki.
- O çocuğu uyarmıştım. Her ikisini de. - Bırak gitsinler.
Hap!
Hap, biraz dursana?
Şu tabutu mezara indirmemiz lazım.
Hap?
Minnettarım.
Oğlanları da getirsene?
Oğullarım o arabadan aşağıya inmeyecek.
Tamam.
Hadi bakalım.
[HAP] "İnsanı kadın doğurur, günleri sayılı ve sıkıntı doludur.
Çiçek gibi açıp solar.
Gölge gibi gelip geçer.
Gözlerini böyle birine mi dikiyorsun,
yargılamak için önüne mi çağırıyorsun?
Kim temizi kirliden çıkarabilir? Hiç kimse.
Oysa bir ağaç için umut vardır,
kesilse, yeniden sürgün verir.
İnsan ise ölüp, yok olur.
Suyu akıp giden göl ya da kuruyan ırmak nasıl çöle dönerse,
İnsan da öyle yatar bir daha kalkmaz.
ta ki cennet yaratılıncaya dek uyanmayacaklar,
ya da uykularından uyandırılmayacaklar."
Amin.
- Amin. - Amin.
Tamam, zaman.
Haydi kardeşim. Amin, baba.
- Haydi kızlar. - Florence?
Ronsel'i görürsen...
bunu Ona ver.
Jamie!
Benim kabusum hep aynıydı.
Önce tankın içindeyim, kafamda miğferle.
Sonra ise bir arabanın arkasında kafam çuval beziyle sarılı halde.
Çığlık çığlığayım. Dudaklarım oynuyor ve şekil değiştirdiğini hissedebiliyorum.
Ancak hiç sesim çıkmıyor.
Umarım babamın zamansız ölümü...
Jackson ailesine bir parça huzur getirmiştir
Bana hiç getirmediğini itiraf etsem de.
Yine de bu süre boyunca bir mucize eseri...
- dostum Ronsel mutluluğu buldu.
Peki benim hikayem böylece bitecek mi?
Susturulmuş ve mağlup edilmiş halde?
Zulüm, korku, şekil bozukluğu.
Tüm bunları ancak sıra dışı bir insan yenebilir.
Kendimi bu afyon ruhundan ve kendime acıma duygumdan uzaklaştırmalı...
ve cebimde ''dilsiz'' yazan küçük bir kardla yola düşmeliydim.
Ve sonra nihayet...
Atlas Okyanusu'nu bir kez daha yeniden geçmem gerekti.
Bu defa savaşmak için değil.
Sevişmek için.
Ronsel.
Anne?
Ve bu şekilde bitirdim.
Sevgiyle.
Çeviri: Hakan Yarbaoğlu, 22 Aralık 2017
♪ Yaşam bir öğreticidir ♪
♪ Zaman iyileştirici ♪
♪ Ve ben ise bir inançlıyım ♪
♪ Vahşi bir nehir gibi ♪
♪ Ego bir katildir ♪
♪ Açgözlülük ise bir canavar ♪
♪ Ancak sevgi daha güçlüdür ♪
♪ Hepsinden daha güçlü ♪
♪ Elimde beyaz bayrak ♪
♪ Savaşmak istemiyorum ♪
♪ Kumda cepheler olmasın ♪
♪ Ben senin tarafındayım ♪
♪ Görünmez şekilde ♪
♪ Renkli çizgiler olmasın ♪
♪ Farklılıklarımızı kenara, kenara, kenara koyma zamanıdır ♪
♪ Zaman hiç yalan söylemez ♪
♪ Değişir, tik tak eder, hareket eder durur ve geçip gider ♪
♪ Ama şanslıysan ♪
♪ Nazik olacaktır ♪
♪ Zamanın içinden akan nehir gibi ♪
- ♪ Bir nehir gibi ♪ - ♪ Bırak seni yıkayıp arıtsın ♪
- ♪ Kudretli nehir ♪ - ♪ Yukarı doğru akıyor ♪
- ♪ Bir nehir gibi ♪ - ♪ Kayalara çarparak ♪
- ♪ Kudretli nehir ♪ - ♪ Çünkü o hiç vazgeçmez ♪
- ♪ Bir nehir gibi ♪ - ♪ O kadar hayat dolu ♪
- ♪ Kudretli nehir ♪ - ♪ Zaman gibi katı iradeli ♪
- ♪ Bir nehir gibi ♪ - ♪ Hepsini silip götürecek ♪
- ♪ Kudretli nehir ♪ - ♪ Dünden kalan acının ♪
♪ Yanıtı sevgidir ♪
♪ Nefret bir kanserdir ♪
♪ Oh, ama bağışlamak ♪
♪ Ruhumuzu besler ♪
♪ Kanımız kırmızıdır ♪
♪ O kadar da farklı değiliz ♪
♪ 'Çünkü bu derinin altında hepimiz özdeşiz ♪
♪ Elimizde beyaz bayrak ♪
♪ Biz savaşmayacağız ♪
♪ Kumda cepheler olmasın ♪
♪ Ben senin tarafındayım ♪
♪ Görünmez şekilde ♪
♪ Hiç renk yok, hiç ♪
♪ Farklılıklarımızı bir kenara koyma, kenera koyma zamanıdır. ♪
♪ Yanlışı doğrudan ayırırız ♪
♪ Oh, zaman asla yalan söylemez ♪
♪ Değişir, tik tak eder, hareket eder durur ve geçip gider ♪
♪ Ama şanslıysan ♪
♪ Nazik olacaktır ♪
♪ Oh, zamanın içinden akan bir nehir gibi ♪
- ♪ Bir nehir gibi ♪ - ♪ Bırak seni yıkayıp, arıtsın ♪
- ♪ Kudretli nehir ♪ - ♪ Yukarı doğru akıyor ♪
- ♪ Bir nehir gibi ♪ - ♪ Kayalara çarparak ♪
- ♪ Kudretli nehir ♪ - ♪ Çünkü o asla vazgeçmez ♪
- ♪ Bir nehir gibi ♪ - ♪ Öylesine yaşam dolu ♪
- ♪ Kudretli nehir ♪ - ♪ Zaman gibi katı iradeli ♪
- ♪ Bir nehir gibi ♪ - ♪ Bırak yıkayıp götürsün ♪
- ♪ Kudretli nehir ♪ - ♪ Dünden kalan acıyı ♪
- ♪ Bir nehir gibi ♪
- ♪ Kudretli nehir ♪ - ♪ Üzerime yağmur gibi yağ ♪
- ♪ Bir nehir gibi ♪ - ♪ Tek gereken şey zaman ♪
- ♪ Kudretli nehir ♪ - ♪ Bu kan yalanını iyileştirmek için ♪
- ♪ Bir nehir gibi ♪ - ♪ Bırakın beni yıkayıp arıtsın ♪
- ♪ Kudretli nehir ♪ - ♪ Bu kiri üzerimden çıkarsın ♪
- ♪ Bir nehir gibi ♪
- ♪ Kudretli nehir ♪ - ♪ Bırakın acıyı yıkasın ♪
- ♪ Bir nehir gibi ♪ - ♪ Oh, bir nehir gibi ♪
- ♪ Kudretli nehir ♪ - ♪ Kudretli nehir, Kudretli nehir ♪
- ♪ Bir nehir gibi ♪
- ♪ Kudretli nehir ♪ - ♪ Bırakın yıkayıp götürsün ♪
- ♪ Bir nehir gibi ♪
- ♪ Kudretli nehir ♪ - ♪ Tüm acıyı ve yaraları ♪
- ♪ Bir nehir gibi ♪
- ♪ Oh, kudretli nehir, kudretli nehir ♪
MARY J. BLIGE ''MIGHTY RIVER''